நிராகரித்து ஒதுக்கப்படும்
ஒவ்வொருமுறையும்
உருகி வழியும் உயிரை
உள்ளங்கையில்
அள்ளித் தொடர்கிறேன்
மேலும் உருகுதலை
அள்ள முடியாப் பாதரசத்துளியாய்
விரல்கள் வழி கசிந்து
உருண்டோடும் உயிர்த்துளிகள்
சேகரிக்க போதவில்லை
பலமோ மனமோ நேரமோ
போகட்டுமெனப் புறக்கணித்துப்
பின்வருகிறேன்
கண்கள் இருட்டி
காலடிகள் மங்கும்
ஒற்றையடிப் பாதையில்
உன் வாசனையின் தடம் ஒற்றி
காயும் முன்னர்
சொல்ல ஆரம்பிக்கிறேன்
நம்பிக்கையின் கதையை
காதலின் வலிமையை
மெல்ல ஈனசுரத்தில் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கும்
குரலுக்கு இடையேயும்
நல்லதொரு முடிவுக்காய்
இன்னமும்
காத்திருக்கும் கடைசி
சில அணுக்களுக்கேனும்
