இனி வானில் பறக்கத் திராணி இல்லை..

நானிருந்த இடத்தில் புதுச்சிறகுகள்

முளைத்திருக்கக்கூடும்..

என்னை நினைத்துப் பார்க்கக்கூட நேரமிருக்காது

நான் உதவிக்கொண்டிருந்த உயிருக்கு..

இனி துணை

தனிமையும் முதுமையும் மட்டும் தான்..

தனிமை படர்ந்த

விரக்தியின் உச்சத்தில்

மரணத்தின் விளிம்பு வரை சென்று

தப்பி பிழைத்த ஒரு தற்கொலை முயற்சியில் தான்

உறைத்தது..

மரணம் தான் இருப்பதிலேயே

மிகப் பெரிய தனிமையோ ??

காரணமே இல்லையென

கூறப்படும்

மனவருத்தங்களுக்குப் பின்

உலகத்திற்கு

சொல்ல முடியாமல் போன

பல காரணங்கள்

புதைந்திருக்கின்றன

எப்பொழுதும்...

தனிமை கொடியது தான்..
தனியாகவே இருந்து தனிமையை
உணரும் போது கூட அல்ல...
சுற்றி எத்தனையோ பேர்
சூழ்ந்த்திருந்தும்
தன்னந்தனியாக உணரும்
பொழுதில் தான்..