கடவுளாத‌ல்

எல்லாப் பாவங்களும்
மன்னிக்கப்படுகின்றன
கசிந்தொழுகும் குருதியில்
கழுவப்பட்டப்பின்

விளைவிக்கப்படும் ஒவ்வொரு
மரணங்களிலும்
உயிர்த்தெழுத‌ல்
நிக‌ழ்ந்து விடுகிற‌து மூன்றாம் நாளில்

பெண்மையின் சிதைக்கப்பட்ட‌
மிச்ச‌ங்க‌ள் சிதில‌ங்க‌ளென‌
புதைக்க‌ப்படுகின்றன‌
வ‌ர‌லாறு ம‌றைத்த‌ ப‌க்க‌ங்க‌ளில்

வ‌ன்புண‌ர்வுகளுக்கு இடையிலான‌
ஒரிர‌வின் விடிய‌லில்
விசும்பலூடே புதைந்த‌ துளி ஈரம்
எந்நேர‌மும்
பிர‌வாகிக்கலாம்
ஊழிப்பெருவெள்ள‌மென‌

சூன்ய‌ம் வெறித்திருக்கும் கருவிழியில்
வ‌டிகிறது இவ்வுலகத்திற்கான
பெருங்க‌ருணை
இதோ
இன்னொருமுறையும்
கடவுளாத‌ல்
ச‌பையேறுகிற‌து

மின்னல் உடைத்த குமிழ்கள்

இயல்புகளை இளக்காரமாக்கி
எக்காளமிடுகிறீர்கள்
இயலாமைகளை பகிரங்கபடுத்தி
கெளரவிக்கிறீர்கள்
ஒரு மண்புழுவைப் போல
எப்போதும் மண்ணிற்குள் தலையை
புதைத்தபடியே வாழச்செய்வதில்
மகிழ்ச்சி கொள்கிறீர்கள்
சரமாரியாக இவ்வாயுதங்களை ஏவி
திக்குமுக்காட வைத்து
களிப்புறீர்கள்

என்னை நோக்கி வீசப்படும் சீற்றங்களை
புறக்கணிப்புகளை சிறுமைப்படுத்துதலை
மற்றுமொரு கண்ணியாக்கி
நான் நீளக் கற்றுக்கொண்டிருக்கிறேன்
இன்னும் இன்னும் ஆழமாய்
என்னை புதைத்தபடி

உங்களுக்கான எனது நன்றிகளுக்காய்
யாரும் பார்க்காத உயரங்களில்
வளர்ந்து உதிர்ந்த பூக்களின் இதழ்களோடு
மிச்ச‌மிருக்கும் என் பிரிய‌ங்க‌ளையும் உதிர்த்து
என் கனவுகளை ஏமாற்றங்களை
அவமானங்களைச் சேர்த்து
மின்னல்கள் உதிரும் ஒரு
மலைசிகரத்தின் அறியாத ஒரு பள்ளத்தில்
புதைத்துவைப்பேன்
காட்டுத்தீயில் க‌ருகி
மிச்ச‌மிருக்கும் வேர்க்கூடுக‌ளுக்குத்
துணையென‌

அவை விதையென ஒரு விருட்சத்தை
விளைவிக்கும்
நான் பார்க்க இல்லை எனினும்
பிறிதொரு கோடைகாலத்தின்
தங்க நிற மாலையில் அவ்விருட்சம்
பூக்கும்
அத‌ன் மொட்டுகள் விரிந்து
வனமெங்கும் படரும்
வண்ணத்துபூச்சிகளின் சிறகுகள்

அமீபாவின் கால்கள்

ம‌க‌ள் அறிவிய‌ல் உண்மைக‌ள்
ப‌டித்துக் கொண்டிருந்தாள்
அமீபா ஒர் செல் உயிரி
அமீபாவுக்கென்று த‌னி உருவ‌ம் இல்லை
அமீபாவுக்கு கால்க‌ள் கிடையாது
த‌ன் உருவ‌த்தின் நீட்சியாக‌
கால்க‌ள் போன்ற‌
பொய்க்காலிகளைக் கொண்டது
அம்மா கேட்டியா’வென‌
ஆச்ச‌ரியப்ப‌ட்டுக் கொண்டாள்

பின் த‌மிழ்ப்புத்தகத்தை எடுத்து
பெண் சுத‌ந்திர‌ம் ப‌ற்றிய பாடமொன்றை
ப‌டிக்க‌த் தொட‌ங்கினாள்

அதில் ஆர்வ‌ம் இல்லாம‌ல்
உல‌க‌ வ‌ரைப‌ட‌த்தை எடுத்துவைத்துக்கொண்டு
ஆராய்ந்தாள்
ஆப்பிரிக்காவில் அடிமைக‌ள் இருக்கின்ற‌ன‌ராமே
உண்மையா அம்மா என்றாள்

அமீபாவின் பொய்க்காலிக‌ளைப் போன்ற‌
பெண் சுத‌ந்திர‌த்தைப் பெற்ற அடிமைக‌ள்
எங்கேயும் உள்ள‌ன‌ர் என்றேன்
நிதானமாய் பாத்திரங்களைக் கவிழ்த்தபடி

போம்மா ஒண்ணும் புரிய‌லை
என‌ விளையாட‌ ஒடிவிட்டாள்
திரும்பி பார்த்தேன்
சும்மா உட்கார்ந்து செய்தித்தாள்
ப‌டித்துக்கொண்டிருந்த‌வ‌ரும்
ச‌ட்டையை மாட்டிக்கொண்டு
வெளியேறிக்கொண்டிருந்தார்!

இருளினூடே சில இசைக்குறிப்புகள்…

நமக்கான இறுதி முடிவை
நாளை சொல்வதாய் நீ
சொல்லி போன அந்த நாளின்
தீராமல் நிலவொளி வடிய
நீண்டு கொண்டே இருந்த
பின்னரவில் தான்
அந்த வயலின் இசை
மெல்ல
அறைக்குள் நுழைந்து
முழுவதுமாய் நிறைந்தது
அதன் சோகம் தாக்கி
உன் முடிவு குறித்து நினைவு திரும்ப
சடசடவென இசைக்குறிப்பின்
குறியீடுகளாய் உதிரத் தொடங்கியது
அடுக்குகள் மாறி விளையாட்டு காட்டி
துள்ளலான இசையாய் மீண்டும்
படர்ந்தது
மெல்லிய‌ விடியல் ஒளியில்
நம்பிக்கைக் கீற்றுத் தெரிய
உறங்கிப்போன என்னை
எழுப்பிய உன் அழைப்பில்
உன் குரல்
இயல்பானதாய் இல்லை
உன் முடிவும்.
எதிர்பார்த்தது போலவும்
எதிர்பாராதது போலவும்.
தளர்ந்து போய் அந்த
இசைக்குறிப்புகளைத் தேடினேன்
விட்டத்தின் அரித்த மிச்சங்களைப் போல
தரையில் தூசியாய் விழுந்திருந்தன
அதன் பின் அந்த‌
வயலின் இசைக்கவே இல்லை

மே 18க்காக‌..

வெறித்த‌ விழிக‌ளில்
தேங்கிய வலி மீறி
நோக்கும் வெளி முழுதும்
விரிகிற‌து
நிறைவேறாக் க‌ன‌வுக‌ள்

துளிர்த்த‌ ஒரு
இர‌த்த‌த்துளிக்காய்
எழுந்த‌ ப‌த‌ற்ற‌ம் பார்த்து
விர‌க்தியாய் சிரிக்கிற‌து
வெடித்து சித‌றிய‌
ச‌தைத்துணுக்கு ஒன்று

குவியும் பிணங்களில்
எரியும் ஜெலட்டின் குச்சிகளின்
ம‌ர‌ண‌ வாசம்
மெல்ல கடந்து செல்கிறது
புத்தரின் சிரிப்பை

ஆயுதங்கள் சட்டம் ஒழுங்கு
எல்லை அரசு இயந்திரம்
பதவி மோகம் இனவெறி
அனைத்தையும் பிளந்துவிழுங்கிவிட
யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறாள்
பூமியன்னை

உறைந்த உதிரக்கறைகளில்
நிழலாடும்
புன்னகைக்கும் சிசுக்கள் மட்டும்
க‌ட‌வுளிட‌ம் காட்டும்
திசையெங்கும்
விடியலின் ஒளியில்
ம‌ல‌ர்ந்திருக்கிற‌து
வெள்ளை வெள்ளையாய்ப்
பூக்க‌ள்

முத்தப்பொழுதுகள்…

எழுந்து கொள்ள
அறவே விருப்பமற்ற
ஒரு காலையில்
இமைகளின் மேல்
இன்னமும்
அமர்ந்திருக்கின்றன
நேற்று இரவில்
தூங்கச்சொல்லி
நீ
கொடுத்துப்போன
இரண்டு முத்தங்கள்

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

ஒரு முறையாவது
எண்ணிவிட நினைக்கிறேன்
நீ இறைத்துப் போகும்
முத்தங்களை
ஒன்று..இரண்டு..மூன்று
நா…ன்…கு..
ஐ…
இதழ்களும் மனமும்
இழந்து தவிக்கும் தருணம்
குறும்புடன் புன்னகைத்து
சொல்கிறாய்
முதலில் இருந்து
ஆரம்பி என


-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

அண்டார்டிகாவில் சூரியன்
இருபது மணி நேரம் இருக்கும்
தெரியுமா
பென்குவின்ஸ் பார்க்க
அது தான் சரியான இடம்
ஒரு முறையேனும்
போகவேண்டும்
ஆர்வத்துடன்
என் வெகு நாள் கனவை
சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன்
இழைத்தெடுத்த உன் முத்தங்களை
அள்ளித் தெளிக்கிறாய்
உறைந்து கிடக்கும் ஒரு நொடியில்
காதுகளில்
கிசுகிசுக்கிறாய்
எப்ப போகணும் அண்டார்ட்டிகா என்று
அண்டார்டிகா’வாவது!
ஆத்தங்கரையாவது!


-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

சிதறி விழுந்த
முத்தங்களின்
நதி தீராமல்
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது
நம் வீட்டு வாசலில்
தொட‌ங்கி
காற்றில் பன்னீர் தெளிப்பது போல
சாரல் தெறிப்பது போல‌
மெல்ல
ஊர் முழுக்க பரவுகிறது
நம்
முத்தச்சத்தம்


-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

நீ தூங்கச்சொல்லி
கொடுத்துப்போன‌
முத்தங்கள் அனைத்தும்
இமைகளை ஊடுருவி
கனவில் கரைந்து
வண்ணங்களாய் குழைந்து
நட்சத்திரங்களாய்
மினுக்குகின்றன
எனக்கான வானில்
என் இரவு முழுவதும்


-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

உச்சந்தலை முகர்ந்து
நெற்றியில் நீ
கொடுக்கும் முத்தமே
மிகப்பிடித்தது என்கையில்
என்ன காரணம் கேட்கிறாய்
காதல் கடந்து காமம் கடந்து
உன் ஆண்மையின்
தாய்மைச்சாயல் தெரியும்
தருணம் என
சொல்லிமுடிப்பதற்குள்ளேயே
நெற்றியில் விழுந்த
முத்தத்திற்காய்
கண்கள் மூடி

புன்னகைக்கிறேன்
இம்முறை விழுந்தது
நெற்றியில் அல்ல!

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

காத‌ல‌ர் தின‌ப்பதிவு போட்டிக்காக‌ அலுவ‌ல‌க‌ வ‌லைப்ப‌திவு குழும‌த்தில் எழுதி ப‌ரிசு பெற்ற‌ க‌விதைப்பதிவு ;)

அநாவசியமாய் ஒரு கேள்வியும் பதிலும்

துண்டுப்பிரசுரங்கள்
விநியோகிப்பதைப் போல
கடந்து போவோரிடம்
ஏதாவது ஒன்றை
திணித்தே தீரவேண்டுமென்ற‌
ஆவல்கள் ஆச்சரியமளிப்பவை
இனம் புரியாதவை

விடைக‌ள் பெரும்பாலும்
அவ‌சிய‌மில்லை
கேட்ப‌து மிக‌ முக்கியம்
விடை என்னவாயிருக்குமென‌
தெரிந்திருந்தும்

எவ்வ‌ள‌வு சுல‌ப‌மாய்
வீச‌ப்ப‌டுகிற‌து
ஒவ்வொரு கேள்வியும்
குத‌ர்க்க‌மாய்
குறுகலாய் கூர்மையாய்
எகத்தாளமாய்

புன்ன‌கை
புற‌க்க‌ணிப்பு
ப‌தில் கேள்வி
மெள‌ன‌ம்
கோப‌ம்
எரிச்ச‌ல்
ம‌ரியாதைக்காய்
ஒரு வார்த்தை
என‌ ஏதேனும் ஒன்றினால்
எதிர்கொள்கிறேன்
சொல்லக்கூடிய
ப‌தில்களின் வரிசை
முறுவலுடன்
விரைந்து மறைய‌

எனினும்
அடுத்த‌வ‌ர் எல்லைக்கோட்டில்
நிற்கும் பிர‌க்ஞை அற்றிருக்கும்
உங்களிடம்
ஒருமுறையேனும்
சொல்ல‌ முயற்சிக்கிறேன்
என் மூக்கு நுனியை உர‌சாம‌ல்
கொஞ்ச‌ம் த‌ள்ளி நில்லுங்க‌ள் என‌

சில‌ ம‌ழை இர‌வுக‌ள்…

ஒரு மழை இரவில்

எதிரெதிர் திசைகளிலிருந்து

புறப்பட்டு

பயணிக்கிறோம்

தேற்ற விதிகளின்படி

ஏதோ ஒரு புள்ளியில்

சந்திக்க‌ வேண்டிய‌து

நிதர்சனங்களில்

ந‌ட‌க்காமலே

பயணம் தொடர‌

இரவெல்லாம் அடித்து

பெய்து கொண்டிருக்கிறது

மழை

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

அந்த‌ ம‌ழை இர‌வில்

ஜன்னல்கள் இல்லாத

‌அறையை

சபித்தபடியே

போர்வைக்குள்

சுருள்கிறேன்

நீ இருந்த‌ இர‌வுக‌ளின்

நினைவுகள் வருடியபடி

மெல்ல‌ தொட‌த்துவ‌ங்குகிற‌து

சாரல்

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

எதுவுமில்லை இனி

எனக் கூறி

பிரிந்துசென்ற

அன்றொரு இரவில்

ஜன்னல் வழி

கிழித்தெறிந்த‌

நினைவுத்துண்டங்களை

நனைத்து

புயலாய் முகத்தில்

அறைந்துபோகிறது

முடிவில்லாமல் நீளும்

இந்த இரவின்

மழை

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

மழை இரவுகளுக்கும்

உன‌க்கும் சில

‌ஓற்றுமைக‌ள்

உண்டு

அவையும்

பிரத்யேகமாய்

ஒரு நிறம்

ஒரு மணம்

ஒரு இசை

ஒரு மிதமான குளிர்

கொண்டிருக்கின்றன

நீ அருகில் இருக்கும்

சூழல்களைப்

போலவே

நன்றி: திண்ணை

சாரல் -‍ சில துளிக் கவிதைகள் [1]

எனக்கு மட்டும்
ஏன் இப்படி
எனக்கேட்டுக்கொள்ள
எல்லாருக்குமே
ஏதோ ஒன்று
நடந்துகொண்டு தான்
இருக்கிறது

—0—0—0—0—0—

‍‍எல்லைகளில்லாமல்
விரியும் என் வெளி
முடிந்துகொண்டிருக்கிறது
தொடங்குவதற்கு
முன்பாகவே

—0—0—0—0—0—

சபை நாகரிகத்திற்காய்
உதிர்க்கப்படும்
சிரிப்புகளில்
உதிர்ந்து விழாமல்
ஒளிகின்றன
செயற்கை முத்துக்கள்

—0—0—0—0—0—

மிக‌ச்சிக்க‌லாய்
நீண்டு வளைந்துநெளிந்து
செல்லும் பாதை
நேராகிக்கொண்டிருக்கிறது
கடந்து செல்ல‌ செல்ல

—0—0—0—0—0—

காரணமே இல்லையென
கூறப்படும்
மனவருத்தங்களுக்குப் பின்
உலகத்திற்கு
சொல்ல முடியாமல் போன
பல காரணங்கள்
புதைந்திருக்கின்றன
எப்பொழுதும்

—0—0—0—0—0—

விட்டுப் போன புள்ளி ஒன்று
தள்ளி நின்று
புரியாமல்
வேடிக்கை பார்க்கிறது
வைத்த‌வ‌ளை விட்டுவிட்டு
த‌ன்னை முறைத்துக்கொண்டிருக்கும்
கோல‌த்தை

காணாமல் போன ஒளிக்கணங்கள்

நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது
ஏற்றுக்கொண்டே ஆகவேண்டிய
நிதர்சனம் தினம்தினம்

என்றோ தொலைந்துபோயிருந்தது
எல்லா நிகழ்வுக்களுக்கான
நியாயமும்

எப்போதும் போலவே
எதிர்பார்த்திருந்தவைகள் அனைத்தும்
எதிர்பாராவிதமாய்

காலம் மாறத் தேய்ந்துகொண்டிருக்கும்
இழப்பின் வலி கூடுகிறது
மற்றொருமுறையும் கடக்க நேர்கையில்

கழிவிரக்கத்துக்கும் நம்பிக்கைக்குமான
இடைவெளியில் பெருக்கெடுக்கிறது
ஊழியின் வெள்ளம்

மெல்ல அனைத்துமாய்
ஆகிவிட்டிருக்கிறது
எங்கோ குமிழிட்டு
சூழ்ந்த வெறுமையின் இருள்

நன்றி கீற்று.காம்.

வெளியிட்ட தேதி : 09 நவம்பர் 2010.