கடைசித்துளி ஈரம்...

நிராகரித்து ஒதுக்கப்படும்
ஒவ்வொருமுறையும்
உருகி வழியும் உயிரை
உள்ளங்கையில்
அள்ளித் தொடர்கிறேன்
மேலும் உருகுதலை
அள்ள முடியாப் பாதரசத்துளியாய்
விரல்கள் வழி கசிந்து
உருண்டோடும் உயிர்த்துளிகள்
சேகரிக்க போதவில்லை
பலமோ மனமோ நேரமோ
போகட்டுமெனப் புறக்கணித்துப்
பின்வருகிறேன்
கண்கள் இருட்டி
காலடிகள் மங்கும்
ஒற்றையடிப் பாதையில்
உன் வாசனையின் தடம் ஒற்றி

கடைசித்துளி ஈரமும்
காயும் முன்னர்
சொல்ல ஆரம்பிக்கிறேன்
நம்பிக்கையின் கதையை
காதலின் வலிமையை
மெல்ல ஈனசுரத்தில் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கும்
குரலுக்கு இடையேயும்
நல்லதொரு முடிவுக்காய்
இன்னமும்
காத்திருக்கும் கடைசி
சில அணுக்களுக்கேனும்

தவித்தலும் தவித்தல் நிமித்தமும் [இதுவும் ஓர் இரவு] [1]

கண்ணாடித்துண்டு கீறிய சதையில்
மெல்ல எட்டிப்பார்க்கிறது
ரத்தத்துளி
வ‌லியும் குறுகுறுப்புமாய்

நீரில‌ளைந்து ஊறிப்போன‌ தோலில்
மிச்ச‌மிருக்கும் ஈர‌ம்
சிலிர்க்கச்செய்கிற‌து
மூடிவைத்த‌ க‌த‌வின் உடைச‌லில்
மெலிதாய் நுழையும் காற்று

நீளும் இர‌வின் ஈர‌ப்ப‌த‌ம் மீறி
போர்வையை
வெப்பமாக்கிக் கொண்டிருக்கிற‌து
ஏதோ ஒரு க‌ண‌த்தில் வெளியேறிய‌
பெருமூச்சு

சுற்றிச்சுற்றி சுவ‌ற்றில் மோதுகிறது
வ‌ழிய‌றியாம‌ல் போன‌
த‌ட்டான் ஒன்று

மாலையில் சூடி க‌ளைந்தெறிந்த‌
பூச்ச‌ர‌ம் ப‌ர‌ப்பிக்கொண்டிருக்கிற‌து
த‌ன் ம‌ண‌த்தை எங்கோ
ஒரு மூலையிலிருந்து

ஒற்றை முத்த‌த்தின் அவ‌சிய‌ம்
உண‌ர்த்த‌விய‌லாம‌ல் போனதில்
தளும்பி வெறித்திருக்கிறது
உற‌ங்கா விழிக‌ள்